Żłobek Miejski nr 2 w Gorzowie Wielkopolskim

Metody pracy z dziećmi

W naszej codziennej pracy wykorzystujemy 13 sprawdzonych metod wspierających wszechstronny rozwój dzieci: poznawczy, ruchowy, emocjonalny i społeczny.

  1. Zajęcia adaptacyjne

    Mają na celu zapoznanie dzieci i rodziców z placówką. To spotkania, w trakcie których dzieci biorą czynny udział w różnych formach aktywności, zawierających wszelkie elementy zabaw ogólnorozwojowych. Oswajają się z nowymi koleżankami i kolegami, z opiekunkami oraz z nowym otoczeniem.

  2. Zajęcia wychowawczo-dydaktyczne dla dzieci

    Zajęcia prowadzone bezpośrednio przez opiekunki w grupach, mające na celu: • wspieranie procesu budowania poczucia własnej wartości u dzieci poprzez wzajemną akceptację i stosowanie pochwał; • rozpoznawanie, kontrolowanie i wyrażanie własnych uczuć przez dzieci, radzenie sobie z trudnymi uczuciami i relacjami; • kształtowanie zdolności do empatii i umiejętności zachowań społecznych; • wspieranie procesu usamodzielnienia się dziecka oraz samoobsługi.

  3. Edukacja zdrowotna

    Tego rodzaju zajęcia mają na celu naukę właściwej postawy prozdrowotnej oraz zdrowego stylu życia; realizowane są poprzez: • zajęcia z gimnastyki ogólnorozwojowej; • zabawy grupowe organizowane na zewnątrz; • zabawy na placu zabaw; • gimnastykę poranną; • naukę nocnikowania; • czynności kształtujące nawyki higieniczno – zdrowotne; • zdrową i zbilansowaną dietę; • naukę sporządzania prostych i zdrowych posiłków i przekąsek.

  4. Zajęcia logopedyczne

    Wiek żłobkowy jest okresem rozwoju mowy dziecka – jest to czas, w którym najlepiej rozwijać mowę dziecka jaki i usuwać wszelkie nieprawidłowości. Grupowa forma zajęć z profilaktyki logopedycznej jest dla dzieci swobodną i bezstresową formą zabawy – pracy. Dodatkowo stanowi ona bardzo ważny wstęp do ewentualnej pracy indywidualnej. Podczas takich zajęć szczególną wagę przywiązuje się do ćwiczeń oddechowych, ćwiczeń narządów mowy, słuchowych i logorytmicznych oraz ćwiczeń koordynacji wzrokowo – słuchowo – ruchowej.

  5. Zajęcia z rytmiki

    Rytmika to nie tylko nauka i śpiewanie piosenek. To także zajęcia teoretyczne: poznanie nut oraz ich przeznaczenia, wyglądu pięciolinii i klucza wiolinowego. Poznawanie instrumentów muzycznych oraz rodzaju muzyki. Poznanie dźwięków przedmiotów codziennego użytku: kubeczki, sztućce, patyki, klocki itp. Podczas zajęć odbywają się samodzielne próby grania na instrumentach muzycznych. Zajęcia umożliwiają wyrażanie i odczuwanie emocji poprzez taniec i ruch.

  6. Muzykoterapia

    Stworzenie dzieciom możliwości słuchania różnorodnej muzyki od najwcześniejszych lat wpływa na ich wrażliwość nie tylko pod względem muzycznym, ale również emocjonalnym, plastycznym i społecznym. Umiejętnie dobrana muzyka wycisza nadmierne emocje negatywne i pobudza pozytywne. Celem zajęć jest pogłębienie percepcji muzyki, świadomość własnych stanów emocjonalnych i wyrażenie ich ruchem, gestem, werbalnie. Częścią muzykoterapii jest również relaksacja: ćwiczenia oddechowe w pozycji leżącej i siedzącej tak, aby wzmocnić odprężenie fizyczne i psychiczne. Zajęcia z muzykoterapii prowadzone są w każdej grupie.

  7. Zajęcia plastyczne

    Zajęcia plastyczne powinny obejmować różnorodne techniki: malowanie palcami, rysowanie świecą, malowanie na podkładzie klejowym, grysikowym, rysunek węglem, pastelami, stemplowanie, prace wykonane z włóczek, szmatek, kasz i makaronów, zabawy z gliną, masą papierową i wiele innych. Zajęcia rozwijają dziecięcą wyobraźnię, zdolności manualne, ekspresję plastyczną, pomagają uwierzyć we własne siły, wzmagają poczucie własnej wartości, uczą cierpliwości.

  8. Zajęcia przyrodnicze i ekologiczne

    Edukacja przyrodnicza i ekologiczna powinna być prowadzona przez opiekunki z wykorzystaniem interesujących treści, które pozwalają nie tylko zdobyć elementarną wiedzę w tym zakresie, ale równocześnie nauczyć dzieci szacunku do otaczającego świata, rozbudzając w nich potrzebę jego ochrony. W ramach zajęć proponuje się: obserwowanie i opisywanie zjawisk przyrodniczych podczas spacerów oraz wycieczek, doświadczenia i eksperymenty pozwalające na bliższe poznanie świata przyrody z wykorzystywaniem różnorodnych narzędzi, uczestnictwo w działaniach mających na celu ochronę środowiska, hodowlę i pielęgnację roślin w salach.

  9. Zajęcia i zabawy manipulacyjno – konstrukcyjne

    Celem zabaw manipulacyjno – konstrukcyjnych jest: rozwój zręczności i koordynacji ruchów; usprawnienie pracy dłoni – palce i nadgarstki; usprawnianie procesów myślenia i koncentracji, ćwiczenie cierpliwości i wytrwałości. Dzieci budują konstrukcje z klocków, segregują klocki, budują i burzą budowle z klocków, nakładają kółka na piramidę oraz dopasowują odpowiednie kształty do otworów.

  10. Zajęcia tematyczne

    Treść zabaw tematycznych wzbogaca zajęcia w żłobku. Zajęcia te są określane różnymi terminami, jak np. zabawy w role, naśladowcze, twórcze, pory roku, poznawanie kultur innych narodów, zabawy w kąciku kuchennym, w kąciku lalek.

  11. Bajkoterapia

    To terapia przez bajki. Wszystkie dzieci lubią ich słuchać, a szczególnie te najmłodsze. Czytając określone bajki można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych, takich jak np. irracjonalne lęki lub pierwsze dni w żłobku. Zajęcia odbywają się w każdej grupie.

  12. Zajęcia z chustą klauza

    Wzbogacanie formy pracy w grupie przy pomocy chusty Klauza, której użycie daje możliwość aktywności i zaangażowania we wspólne tworzenie oraz spontanicznej radości z twórczego działania w grupie. Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne Główną ideą tej metody jest posługiwanie się ruchem, jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. Opracowany przez autorkę system ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłym. Założeniem tej metody jest rozwój przez ruch świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego, świadomości przestrzeni i działania w niej, dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu. Ma to na celu stworzenie dziecku okazji do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i możliwości ruchowych poprzez: dotyk i ruch oraz wzajemne relacje fizyczne i emocjonalne.

  13. Metoda ruchu rozwijającego Weroniki Sherborne

    Główną ideą tej metody jest posługiwanie się ruchem, jako narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego dziecka i terapii zaburzeń tego rozwoju. Opracowany przez autorkę system ćwiczeń wywodzi się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłym. Założeniem tej metody jest rozwój przez ruch świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego, świadomości przestrzeni i działania w niej, dzielenia przestrzeni z innymi ludźmi i nawiązywania z nimi bliskiego kontaktu. Ma to na celu stworzenie dziecku okazji do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i możliwości ruchowych poprzez: dotyk i ruch oraz wzajemne relacje fizyczne i emocjonalne.